Nachos Todos

Nacho is een Orpington kip van 9 maanden oud en is hier op Hemelvaartsdag '25 uit het ei gekropen. Ze is een mooie buff-kleurige dame en heel groot! Wij hebben deze hennen ook rondlopen en ze zijn rustig en lief. Enfin, Nacho overkwam iets wat niet veel hennen overkomt!

Nacho is samen met haar zusje Truffel geadopteerd door vrienden van ons en alles leek helemaal goed te gaan tot de dinsdag voor de krokus vakantie. Toen Nacho probeerde een eitje - haar eerste eitje - te leggen en dat lukte voor geen meter. Persen, zwoegen, er kwam vanalles uit, maar niet het eitje. Dus op naar ons, of wij kunnen helpen.

Voorzichtig en met beleid probeerde ik haar van haar ei af te helpen, op een gegeven moment leek het eitje er te zijn maar het kwam niet uit de vliezen. Er was nergens een ingang te vinden. De boel daar beneden was vrij opgezet dus sowieso lastig te zien maar hoe we ook zochten, de ingang naar de baarmoeder (of eigenlijk uitgang) was niet te vinden.

Eigenlijk moet je dan door met de kip naar de afdeling Vogels en Bijzondere Dieren van de Faculteit Diergeneeskunde, zij zijn zó goed met vogels. Maar door allerlei heel legitieme redenen was dat helaas geen optie en dus besloot ik Nacho op te nemen, te wachten tot Marije er was en het hier proberen te doen.

Nacho onder narcose

Meestal worden dit soort hennen ingeslapen dus we hebben dit nog niet eerder bij de hand gehad. Best spannend, maar wat hadden we te verliezen? Dus Marije en ik brachten Nacho onder narcose en vervolgens legden we haar aan de beademing. Ze sliep goed en had een stabiele narcose. Na het schoonmaken van het operatie gebied hebben we nogmaals gezocht naar een ingang naar de baarmoeder en die konden we echt niet vinden.

Dus toen heb ik maar een baarmoedermond gecreëerd en kon het eerste eitje van Nacho eindelijk gelegd worden. Het had wat voeten in aarde!

De familie was op vakantie dus heb ik aangeboden haar bij ons in de opname te houden, vond ik sowieso wel echt een fijn idee, het is toch een beetje part of the family als ze bij ons vandaan komen.

Heel snel na het ontwaken ging Nacho al een stuk beter: ze zat zich lekker te poetsen, begon goed te eten en drinken. Haar bips was nog wel gezwollen, daar kreeg ze pijnstillers en antibiotica voor. Tevens dagelijks warm water badjes met Epson zout. Ze vloog vooruit in haar hele doen en laten dus we konden al snel stoppen met de medicatie.

En toen! Op vrijdag - anderhalve week later - legde ze uit zichzelf haar tweede eitje! Zonder enig probleem. Wat waren we súper blij, echt een reden voor Feest!